up...

arkadaşlar el elden paylaşalım mı?
sahip bulmuşken hazır...

bla bla car ile yolcu arayanlara da bi sorun derim

Pet nakil e baktiniz mi? Gonulluler cikabiliyor

Tavsiye üzerine Pet Nakil ile görüştüm. 150 TL gibi bir fiyat verdiler, gene az değil ama başka ses çıkmadı, artık bununla göndereceğim. Tabii bu fiyat dolmuş gibi yeterli yolcu olduğu durumlar için verdikleri bir fiyatmış. Hem geniş kafeste daha rahat koşullarda gidecek hayvan. Özel istersek 450-500 TL tutarmış. Aracın dolması için 10 günü bulan bir bekleme süresi var, 10 gün bir şekilde idare edeceğiz.

viral hastalığının ne olduğunu da yazarsanız ona göre bir yua bulunması lazım çünkü öyle ha diyen alamaz ki virüslü kediyiç

solunum yolu virüsü, veterinerler hep sadece viral enfeksiyon diyor, nezle grip gibi bir şey sanırım. Göz, kulak veya buruna yerleşiyor. FIP falan değil yani. Şu an geçici evinde 2 kediyle birlikte çok iyi bakıldığı için kaç aydır hiç tekrarlama belirtisi göstermedi. Tüyleri pırıl pırıl olmuş. Kendine gelince asıl karakteri de ortaya çıktı, çok da uslu bir kedicanmış.

çok teşekkürler, hemen arıyoruz. gelişmeleri tekrar yazarım.

Belediye yardımcı olmuş. idrar yollarında tıkanma varmış, tedavi görüyor. Tekrar çok teşekkür ederiz yardım için.

kıskanmış, evdeki konumu değişecek sanmış. diğer kedi gittiyse evdeki herkes eskisi gibi davransın. eğer diğer kedi onun mama ve su kabını kullandıysa o nedenle yemiyor olabilir. (takıntılılar bu konuda) mama-su kabını, tuvaletini, minderini vs. her şeyi temizleyip diğer kedinin kokusunu yok edin. birkaç gün içinde normale döner ama bu sürede şımartmayın.

Kıskanmış, normaldir, hiç sıkma canını. madarch'ın dediklerini yap, diğer kedinin kokusu tamamen gitsin. bir süre sonra eski haline döner.

404 not found

şimdi düzelttim, artık görünüyor resimler.

kedi kayboldu, öldü sanırım...

kedinin tuvaletine hamilelik süresince dokunmaman gerekir ve doktoruna bunu mutlaka bildir, hamilelik için çok tehlikeli bir durum. onun dışında kedili ve bebekli bir sürü ev var, ne sakıncası olacak ki, güzel güzel geçinirler bence.

Eğer genetik bir alerjisi olmazsa, hayvanlarla birlikte büyüyen bebeklerin zaten daha az alerjik hastalıklar ve astım sahibi olduğu biliniyor. Kedilerden insanlara bulaşabilecek en önemli parazit, toksoplazma. Normal zamanlarda geçirdiğinizde sıkıntı olmuyor fakat hamile iken geçirseniz hayati komplikasyonlar oluşabilir. Daha önce toksoplazma geçirdiyseniz eğer, zaten grip gibi bir şey çogu insan fark etmiyor bile, endişelenmenize gerek yok. Testini yaptırın ama lütfen. Kedilerin tepki verip, huzursuz olacağını düşünmüyorum açıkçası. Bol şans.

Sizin karşılaşacağınız tek olumsuzluk, cahil insanların olmayan bilgileriyle sizin kafanızı ütülemeye çalışmaları. bebeğinizin alerjisi olmazsa ve siz de kedilerinize iyi bakıp, parazitsiz, hastalıksız tuttuktan sonra bir zararı olmaz.
Türkiyede değil ama yurtdışında yaşadığım dönem şahit olduğum bebekli evlerde hep kedi köpek vardı. bebekler hayvanlarla alt alta üst üste yaşıyorlardı.
Bizim veterinerimiz, tüy yutmanın zararlı birşey olmadığını, yuttuğun gibi tuvalette çıkartacağını, sadece eğer tüyün üzerinde bir parazit, hastalık varsa ancak öyle zararlı olacağını söylemişti.
yoksa tüyün kendisi zararlı bir madde değil. yutarsan yutarsın.
ben de kedili evde büyüdüm, kimbilir ne kadar tüy yutmuşumdur.
İnsanlar sizi "annelik" duygunuz üzerinden vurmaya çalışıcak. Yani "eğer kedileri gndermezsen kötü anne olursun" fikrini empoze etmeye çalışacaklar. Siz sağduyunuzu dinleyin, okuyun ve araştırın.

Çalıştığım yerde çok fazla anne benzer şekilde çocuk büyüttü. Hatta en yakından bildiğim 3 anne var. 1'inin 2 kedisi var. Bebeklere hiçbir şey olmadı, o "sağlığı için" diyenlerin hiçbir şey bilmediklerinden emin olabilirsin.

Eğer içine sinmezse, ilk 1 ay kedilerle bebeği ayrı odalarda tutabilir ya da kedilerini bir arkadaşına 1 aylığına verebilirsin. Onun dışında her şey gereksiz. Veterinerine ve jinekologuna da danışmanı tavsiye ederim uzman tavsiyesi için.

Kediler bebeklerin küçük olduğunu anlıyor ve baya sabır gösteriyorlar. Bir arkadaşımın arıza kedisinden çok korkuyorduk. O bile baya sabırlı bebeğe karşı, dayanamadığı zaman da kaçıyormuş :)

Umarım bebeğinin alerjisi çıkmaz, o zaman durum bambaşka bir boyuta taşınıyor zira..

Sevgiyle büyüsün bebeğiniz:)

Çok teşekkür ederim yorumlarınız için, şu an biraz daha iyi hissettim :) yurtdışı kaynakları zaten araştırıyordum. benim içim rahat olduktan sonra başkasına bok yemek düşer aslında ya... kediler geldiğinden beri dırdır dinliyorum, alakalı alakasız herkes yorum yapıyor. bunlar böyle gitgide artacak ve hiç bitmeyecek herhalde. birilerine ciddi ciddi küfretmemek için kendime gani gani sabır diliyorum artık.

Bi şeycik olmaz sen içini ferah tut

evde kediyle bebek büyütmüş değilim ama kediyle büyüdüm. kedi ben doğmadan öncede evdeydi. bana dadılık yaptı (mecaz değil).
eğer alerjiyle iligili bir sorun yoksa gerekli hijyen kurallarına uyulduğu müddetçe sağlık sorunu çıkmaz. asıl sorun kedilerinizin yeni gelen misafiri nasıl kabul edecekleri. eğer olumlu yaklaşırlarsa çocuğunuz kedili bir evde büyümenin keyfini sürer. ancak dikkat edilecek tek nokta çocuk 4-5 yaşına gelene kadar uyurken kedilerin odasında olmaması. çünkü nefesinin sıcaklığı nedeniyle göğsünde uyuyabilirler ve istemeden de olsa çok kötü olaylar yaşanabilir (yetişkin bir kedinin ağırlığı yaklaşık 4 kg dir. ben 6 kglik bir kuzu ufağına tanıklık ettim).

macun olayı tesadüf olmuş. muhtemelen üşüttüğü için ishal olup yere yapmıştır. macunun kullanımını biliyorsun değil mi? haftada 1 kez 2 3 cm uzunluğunda vereceksin. yaladığı tüyler dışkı ile çıkacak.
genellikle tarafı severler ama belki yarası acısı bir şeysi vardır. daha yumuşak bir fırça dene bakalım nasıl tepki verecek.

Kısa, yumuşak hareketlerle taramayı dene, uzun ve sert hareketler can yakıyor. Süreyi de kısa tutarsan sıkılmaz kediler. Tarağın dişlerini de sık sık temizle, hatta her sürdüğünde temizle.

benim oğlan da katiyetle furminator kabul etmiyor. kavga dövüş tarıyorum, ayda bir filan. ellerim tırmık içinde, sonlara doğru iyice sinirlenip hırlamaya ve tıslamaya başlıyor (normalde çok uysaldır). ben sağdan dikkatini dağıtıp soldan hızlı hızlı şekilde tarama yöntemiyle kullanıyorum förminatörü :D her yer tüy oluyor tabii, sonrasında ortalığa sprey şişesiyle su serpip uçuşan tüyleri düşürüyorum, sonra da süpürge yapıyorum. taranma günümüz büyük olay oluyor yani :) ama bayağı tecrübe kazandım, son seferde ellerim çok daha az çizildi :D kıza güzellikle yanaşırsam sorun yok, güzel güzel taratıyor. yalnız o da kesinlikle göbek bölgesine dokundurmuyor.

İyi bari yalnız değilmişiz :) Haziran'ın ilk haftası tekrar deneyeceğim. Hayırlısı :/

petarkadas.com a yazar mısın.
Şu ana kadar oraya yazıp sahip / yuva bulamadığım kedi olmadı.

Şehir istanbul. Aslında sahip aramıyorum o açıdan hiç umudum yok, zira çok sümükleri akıyor evde bakılması pek olası değil. İyileşeceğinden de yüzde yüz emin olamıyorum.

kediler iyi bakıldığında çok zayıf olsalar bile atlatabiliyorlar.ben de burada doktorların ölebilir dediği bir kediyi hastalıktan kurtardım aşırı zayıf ve çelimsiz olmasına rağmen.

Gerek kalmadı fakülteye bıraktım.

Arayışımız hala devam ediyor.

yendim. 20 yıl falan sürdü sadece:)

diksiyon ve oyunculuk kurslarına gidin. toplum karsısında konusma ve rol sergilemek insanda tahmin edebileceğinden daha fazla gelisme sağlayabiliyor. bende öyle olmustu hiç değilse.

Konusurken , bunu soylersem ne dusunurler acaba gibi seyleri cikar bence aklindan . Soylemek istediklerini bu ister saka yapmak ister biseyler anlatmak olsun , kendine guvenli sekilde ifade ettikten sonra zamanla kirildigini goreceksin . Abi rahat olmak lazim , inan kasmaya gerek yok arkadas ortamlarinda ya da disarda .

Yendim birkac sene once. Görünüşümün degismesiyle kendiliginden oldu galiba. Bu tarz bir sey deneyebilirsin

Ve bence utangac erkekler daha sevimli oluyor.

hayat basit şeylerden utanmak için çok kısa bence. hele ki bir erkeğin utangaç olması aşırı salakça. tabi saygı çerçevesinden çıkmadığı sürece. utanan erkek kaybetmeye mahkumdur. yüzsüz ol biraz.

tiyatroya yazıl

basit bir benzetme yapayım. nasıl ki seks sırasında erken boşalma korkusu yaşarsan erken boşalırsın , nasıl ki pratik yaptıkça kendini bulur ve daha iyi bir performans sergilersin ; bu iş de bunun gibidir. insanlarla konuştukça bu korkuyu üzerinden atarsın. insanlarla konuştukça sandığından daha fazla ortak yönünüzün olduğunu anlarsın ve ilerleyen sohbetlerde daha rahat konu açarsın. insanlarla konuştukça aslında gözünde sohbetlerini abarttığın adamların öyle ahım şahım konuşmadıklarıni görürsün. millet ne der diye de düşünme ; sonuçta kimse ayak üstü yapılan bir sohbet bile olsa atomu parçalamıyor.

biraz psikoloji kitapları okuyun.

kendi kendinize, ben buyum kardeşim, beğenmeyen vermesin küçük kızını! diyin.
kendinize karşı acımasız olmayın. yani kendinizi acımasızca eleştirmeyin.
sizi yetiştiren kişiler, sürekli eleştirerek, psikolojik baskı altında yetirştirdilerse, bu konuyu enine boyuna düşünün.
sevgiden bağımsız düşünün. onlara sorsanız, yemediler yedirdiler, giymediler giydirdiler de, işin bi de eleştiri boyutu var. işgal boyutu var. mutlaka vardır demiyorum. belki de yoktur. ama böyle bi durum olduysa, böyle eleştirel ve baskıcı bir ortamda büyüdüyseniz, bu gerçekle yüzleşip, onu aşabilmenin yollarını arayabilirsiniz. eleştiri ille de sözel olmak zorunda değil, okuma gözlüğü üstünden bir bakış, bir kaşın kalkması, onaylamayan bir ağız hareketi bile o baskıyı oluşturmaya yeterli olur. tekrar söylüyorum sevgiden bağımsız düşünün. ama onlar benim için şu şu fedakârlıklar filan mevzuunu katmayın bu düşünceye.

rezillik ne demek? rezilliğin derecesi ne demek? çalışkan, dürüst ve iyi ahlâklı bir kişi, kendine bu sıfatları nasıl yakıştırabilir. bu değersizlik hissinin kökeninde neler yatıyor?

dikkat eksikliğiniz filan var da, ona bağlı olarak elinizde olmadan gösterdiğiniz beceriksizliklerinizin şiddetle eleştirilmesi mi sizi böyle yaptı?

bu anlattıklarınız dünyanın sonu değil. çözülemez şeyler hiç değil. şimdiden bu konularda kendinizi geliştirirseniz, okumaya başlarsanız, ileride paranız olduğunda psikologdan alacağınız verimi de arttırmış olursunuz.

kitap alacak kadar paranız da yoksa, kütüphanelere bakın ve internetten okuyun.

aynı durumdayım. yenemiyorum.

Acaba nasıl görünüyorum, çok mu saçmaladım, of düzgün cümle kuramadım, acaba lafa girsem mi, öyle mi yapsam, böyle mi otursam vs. Bunları atın kafanızdan. Saçmalasanız bile kendiniz olun bırakın öyle düşünsünler size ne ? Artık değiştiremezsiniz planlı hareket etmeyin o ne der bu ne der diye düşünmeyin. Rahat olun. Zaten bu düşünceleri kafanızdan atarsanız utangaçlığınız zamanla geçecektir.

bende aynı durumdayım benim durumum farklı mesela normal görüştüğüm arkadaşlarımla konuşurken sıkıntım yok bakara makara gidiyoruz yeni ortamlara gelince genelde susuyorum içten davranamıyorum çünkü tanımıyorum konuşsam bile cümleleri kuramıyorum anlatamıyorum hiç bişey mağara adamı türkçesine dönüyor eğer ne konuştuğunuzu biliyorsanız bir bardak içki baya yardımcı olur size.

Tiyatro kursuyla biraz kırdım ama tiyatroyu bırakmamak lazımmış. Şu an eskisi gibiyim neredeyse. Ayrıca kızlar utangaç olunca sevimli falan olmuyor. Arayıp malının gecikeceğini müşteriye söyleyemiyorsan müşteri sana "ay canım çok sevimli" demez kadın erkek ayırmadan ağzına sıçar.

Bunun dışında "aaa niye öyle yapıyorsun ki yapma" "şöyle düşünme böyle deme" diyerek de geçmez, bazı tavsiyeleri okudum da. Zaten o dediklerinizi canımız istediğinde kolayca yapabilsek böyle bir derdimiz olmaz. Bazıları sosyalfobiyi kendi tercihimiz sanmış galiba.

öncelikle herkesin dediği beylik laflardan gireyim. köpek beslemek yukarıda saydığın kuş, balık, tavşan bakmaktan çok daha fazla emek ister. zira yukarıdaki hayvanlar genelde ya kafeste, akvaryumda ya da kutusunda bütün gün mutlu mesut yaşayabilen hayvanlar. ancak köpek pek öyle değil. günün pek çok vaktinde ilgi, sevgi ister. dolaşmak ister. eğitilmesi gerekir. yürüyüş yapılması gerekir(cinsine göre bu yürüyüşün süre ve mesafesi, temposu değişir).

ilk aşamadan başlayalım.

1-sen bu köpeği aldıktan sonra ömrünün minimum 12-13 yılını bu köpeğe adamaya, ona bakmaya, sorumluluğunu almaya hazır mısın?
zira köpekler ortalama 13-15 yıl yaşarlar.hatta 20 yıl yaşayanları da var bakım, köpeğin metabolizmasına, bağışıklığna bağlı olarak değişmek kaydıyla.

2- köpeğe evde mi yoksa bahçende mi bakacaksın?
eğer evde bakacaksan genelde küçük boyutlarda(yaş olarak büyüse bile omuz yüksekliğinin ve boyunun çok olmaması) olması tercih edilir. çünkü büyük köpekler genelde daha çok hareket etmeye ihtiyaç duyarlar.
bahçede bakmaya karar verirsen bu sefer de bahçenin boyutu, toprak miktarı, girer işin içine.

3-hangi amaçla bakmak istemektesin? salt bir köpek bakmak amacıyla mı?(ki sanırım bu) yoksa bekçilik, engelli birisine yardımcı mı(görme engelli pek çok kişinin eğitimli köpekleri olduğu biliniyor)
bakma amacında seçeceğin köpeğin cinsini ve türünü belirleyen etmenlerden en önemlilerinden bir tanesi olacaktır.

4-gün boyu yanında birileri olacak mı? yani atıyorum sen işe/okula gittiğinde aileden ya da arkadaşlarından biri genellikle evde olacaksa daha insancıl karakterli cinslere bakılabilecekken, diğer türünde yalnız kalmayı çok dert etmeyen karakterde köpeklere yönelmelisin. ama yine de köpekler yalnız kalmayı pek sevmezler.

5-köpeği seçtin, aldın sıra artık bakım aşamalarına geldi. ilk aşama derhal veterinere gidilmesi olacaktır. burada köpeğine derhal kimliğini çıkarttır, karnesini çıkarttır. ve aşı ve tablet yapıldıkça karneye geçirttirilmesine özen göster. ve de aşı zamanı geldiği zaman sakın geçirme.

6- yavru köpekler genelde annesinden ayrılmasından dolayı ilk 1-2 hafta huysuz olabilirler. ancak zamanla alışacaktır. bir de yavru köpeklerin yeni bir yuvaya alışması daha kolaydır ancak bu köpekle geçireceğin yılları da artıracaktır. köpeğe bakacağın yılları düşünüp yaşlı bir köpeğe bakmayı da seçebilirsin.
yavru köpekler herşeyi merak ederler. aynı çocuk gibidirler sadece konuşamadıkları için "anne bu ne?", "anne şu nee?" türünden bol bol soru sormazlar. bu sorular yerine dişleyip denemeyi seçerler.bu aşamada dişleri yeni çıktığı için bolca kaşınır ve bu yüzden kaşımak adına herşeyi dişlemek isterler. bunu önlemek adına sert bir ses tonuyla "hayır" deyip işaret parmağınla bunu desteklersen eğitim adına ilk adımını da atmış olursun. eğer baştan "hayır" ı öğrenmezse ileride hiç sözünü dinletemezsin bu da sıkıntılar oluşturur. tuvaletini hatalı yere yaparsa ensesinden tutup, tuvaletini yaptığı yere burnunu yaklaştırtıp "hayır" dersen bir kaç gün içerisinde öğrenecektir.(sen yine de internetten başka köpek eğitim yazıları bul)

7-mama seçimi için veterinerine danışabilirsin. köpeğin cinsine o anki sağlık durumuna göre en uygun seçimi o söyleyecektir ama mamayı o veterinerden almayabilirsin. zira veterinerlerdeki mamalar genelde diğer yerlere göre biraz daha pahalı oluyor.

8-veteriner seçimi de önemli. misal köye yakın yerlerdeysen seçeceğin veteriner genelde inek, öküz gibi büyükbaşlarda daha ihtisaslı olabiliyor.(başımıza geldi, kendisi komşumuzdu ama köpeğe aşı yapamıyordu)bu yüzden genelde şehir merkezine yakın olan veterinerleri tercih edebilirsin.

9-eğer bahçede bakıyorsan mutlaka bir kulübesi olmalı ve küçük olmasın. çünkü o köpek büyüdüğünde o kulübeye sığmalı rahatça dönebilmeli.

10-özellikle küçüklüğünde ve sonrasında da büyüdüğünde köpeğini severken kulaklarını çok ellememelisin. zira ters bir dokunuşta kulak kırılır ve kurt köpeği ise o kulak tamamen dikilmez.

11-ev yemeklerini genelde köpekler pek bi severler ancak yemek verirken çiğ olmamasına özen göster, zira çiğ et zamanla köpeği vahşileştirir.
ayrıca yemeğini verme aşamasında sen kendi yemeğini yedikten sonra vermelisin ve sonra onun yemeğini vermelisin ki senin üstünlüğünü kabul etsin. eğer evde bakıyorsan sofradayken etrafında dönerken masadan yemek vermemeye çalış. en son yemeğin bitince artıkları verebilirsin(tatlı yiyecekler olmasın şekerli yiyecekler karaciğer rahatsızlığı ileri aşamasında da körlüğe neden olur).

aklıma gelirse daha editlerim şimdilik aklıma gelenler bunlar.
bunları yazan 14 yıldır köpek besleyen bir suser

öncelikle ellerine sağlık süper yazmışsın hocam, biraz da ben bilgi vereyim;

1- sorumluluk almaya tamamen hazırım
2- evim bahçeli, bahçede bakarım, gerektiğinde içeri de alırım diye düşünüyorum, ne zaman içeri alınması ne zaman dışarıda kalması gerektiğini bilmiyorum, mesela akşamları içeri mi almam doğru olur?
3- köpek bakma amacıyla alacağım, bekçilik de değil, dost amacıyla :)
4- bu madde en kritik yerlerden biri diye düşünüyorum, çünkü ailemle kalıyorum, ve hafta içi saat 08:00-18:00 arası evde kimse olmuyor, bu yüzden bir sıkıntı yaşar mıyım, daha doğrusu köpek bir sıkıntı yaşar mı, yaşayacaksa boyutu nedir? yalnızlığı seven köpek var mıdır önerebileceğin?
5- aşı zamanını veteriner bana söyler diye tahmin ediyorum, çünkü baştada dediğim gibi daha önce köpek beslemedim, kontrolleri olsun aşıları olsun hiç bir fikrim yok ne zaman ne yapılacağı konusunda?
6- çok güzel anlatmışsın, eğer köpek bakarsam mutlaka bunu yapacağım :)
7- mama seçimi konusunda veteriner önerisine uyup dışarıdan almak en iyisi sanırım?
8- yaşadığım yerde evcil hayvan veterinerler mevcut, sorun olmayacagını düşünüyorum
9- tamamdır kulübe işini de hallederim
10- tavsiyeni göz önünde bulunduracağıma emin olabilirsin

sorularına cevap vereyim bunlar tamamen benim kendi edindiğim tecrübe ve zamanında okuduğum araştırdığım bilgiler ama aralarında hatalı olduğum kısımlar olabilir, sonuçta her insan gibi her köpeğin de karakteri farklı ve bu da bakım konusunda farklı uygulamalara gidilmesine sebep olabilir.

sorularına da elimden geldiğince cevap vereyim.

1-bunda sıkıntı yoksa diğerlerini de eminim yapacaksındır.
2-içeri dışarı alma konusunda şunu söyleyeyim köpeğini ya eve ya da dışarı bahçeye alıştırman daha uygun olacaktır. zira köpeğin de düzeni şaşmamalı. merak etme köpeklerin sahip olduğu yağ dokusu ve kürkleri senin giydiğin 5-6 kat giysiden daha sıcak tutar. alacağın köpek küçük cinslerdense ev+bahçe seçeneği düşünülebilir. bahçede bakacaksan bahçenin demir çit-duvar gibi materyallerle dışarıdan kolay erişim olmadığına emin ol. çünkü köpeğin yumuşak huylu olacaksa köpek hırsızlarına davetiye çıkarmış olursun(bu büyük ve küçük cins için de geçerli). eğer bahçende çit, duvar gibi materyaller yoksa evde bakman daha uygun olacaktır. diğer durumlarda bahçede kalmasının sakıncası yoktur. sadece istisna olarak hava normal mevsim ortalamalarının altına indiği aşırı soğuklarda kapının önünde tahta pergule gibi kapalı bir alan varsa buraya ya da direkt olarak eve alabilirsin. onun haricinde pek içeriye almana gerek yok.

bu arada seçeceğin cins köpeğin genel yapısına dikkat et. bazı insanlarda görüyorum; antalyada yaşayıp sibirya kurdu bakan vatandaşlar var. bu resmen köpeğe eziyettir. bu gibi iklim etkilerine de dikkat etmelisin.

4-esasında hiç bir köpek sahibi tarafından yalnız bırakılmasından hoşlanmaz ama zamanla duruma alışacaktır. tek sıkıntı alacağın köpek yavru olacaksa yavruluğunda yalnız kalması senin istemediğin davranışlar geliştirmesine sebep olabilir. yani hatalı davranış gösterdiğinde birisinin onu uyarması gerekli. başka da sıkıntı olduğunu sanmıyorum.

5-bu durum veterinerden veterinere göre değişir. bazı veteriner aşı gününden 1 ya da 2 gün önce arayıp şu gün aşı var diye söylerken bazısını senin takip etmen gerekiyor. bu yüzden senin de takip etmende fayda var. baştan söyleyeyim 1 yaşı dolana kadar çok sık veterinerin kapısını aşındıracaksın. sonrasında senede 2-3 kere uğraman gerekecek.

7-mama konusunda en uygun tavsiye veterinerinden gelecektir. yaşadığın yerdeki fiyatlar değişken olacağından genelde veterinerde daha pahalı olsa da bazen tam tersi olabiliyor. yani mama konusunda tam kesin kaide yok.

ben köpek beslemedim ama köpekler sürü hayvanı ve yalnızlığı pek sevmezler. arkadaşımın köpeği var, evde yalnızken çok ağlıyor mesela.

abi peki bu yalnız kalma sorununu çözmek için ne yapmalı sonuçta hafta içi çalışıyorum nasıl daha çok vakit geçirebilirim ki bunun bir yolu var mı, siz ne yapıyorsunuz bu konuda?

çalışan insan köpek beslemesin lütfen.
kedi için belki sorun olmaz zaten sahibini çok takan bir hayvan değil
ama köpeğe yazık.
siz evden çıkarken arkanızdan mıykk mıyk ağlamasına gönlünüz dayanacak mı?

yok mu bir tane çalışan insanın mutlu olan köpeği?

Peki köpek milleti tek olunca mı ağlıyor? Yani mesela 2 tane olsalar, bu sefer oturup ikisi beraber mi ağlar? Bir de bunlara eşlikçi iki tane de kedi olsa; bu sefer dördü bir olur evin canına mı okur yoksa oturur hep beraber mi ağlarlar(kedi milleti normalde ağlamaz da, köpekler kedileri de kendine benzetir mi yani) ya da köpekler ağlar, kedilerde onlara bakıp bakıp dalgasını geçer, gidip kuyruklarını falan mı ısırırlar?

ben çalışan insan köpek beslemesin cümlesine kızıyorum bir köpek sahibi olarak. barınakta veya sokakta olması daha mı sağlıklı allah aşkına? öncelikli olan aç kalmaması, sağlıklı ve bire bir ilgileniyor olması gözümde bugünün şartlarında, ki bunlar birkaç saat sıkılmasından daha önemli şahsımca. zaten 2'ye kadar uyuyor, siz ona gereken sevgiyi ve ilgiyi iş saatleriniz haricinde verdikten sonra, haftasonu parklarda onunla koşturup oynadıktan, hele de çevredeki köpeklerle arkadaş olduktan sonra, o hayvan zaten mutlu olacak.

evet yalnızlık büyük köpeklerde daha büyük sıkıntı yaratabiliyor. kapıları kemiren golden bilirim. sahipleneceğiniz köpeğin hayatında önemli ve güzel bir değişiklik yapacağınızı düşünüyorum.
elbette ki köpeğin bütün gün hapis hayatı yaşaması değil tasvip ettiğim, ancak bakabilecekseniz ve ona gereken zamanı ve ilgiyi verebilecekseniz yıllarca, evde siz işteyken yalnız kalması şahsımca sorun teşkil etmemeli. tabi ki evde oynayabileceği başka bir hayvan veya küçük köpekse(kendi cinsinden bir tane daha) olması tavsiye edilir. ama sağlığı,güvenliği ve onunla birebir ilgilecek birinin varlığı her zaman daha önemli gözümde.

Haysev'i takip etsin Facebook'tan.

www.facebook.com

şu sayfada çok sık paylaşım yapılıyor.

Şehir? ankara ise hemen buluruz :) gerçi bendki de yeşil gözlü :/

arkadaşın gerçekten hayvansever olsa mavi gözlü istiyorum falan demez.o bi canlı farkında değil heralde,sipariş verdiğine göre.gitsin sokaktan kedi alsın.onu beslesin.o kadar çok bakıma muhtaç hayvan var ki.

tüh yav, yeşil gözlü isteyeydi bende vardı :(

@kadife yok sende yeşil gözlü, varsa da siparişle verilecek yok.

zaten ilk doğduklarında cümle kedi alemi mavimsi koyu gözlü oluyor.yavruyken aldığında sonradan mavi gözlü kalmasının hiç bir garantisi yok cins kedi değilse.yani ya yavru değil yetişkin olmuş mavi gözlü kedi alması lazım(yaptığım tanımdan tiksindim bu arada) ya da anası babası mavi gözlü bir yavru kedi bulup bolca dua etmesi lazım.dişi kediler aynı anda 3-5 farklı erkekten döllenebiliyor bu arada.görünürdeki babaya aldanmasın tek bir mavi gözlü aryan kedi ile sevişmiş namuslu bir dişi olduğundan emin olsun doğuran annenin skjadfkg.bizim kedilerin ikisi zeytin gözlü bu arada hiç bir fenalıklarını görmedim, abimin mavimsi yeşil gözlü kedisi ise tam bir hıyar.önemli olan kedinin huyu güzel olsun yani.

kusura bakmayın belirtmemişim, şehir istanbul.

@rock n roll ben de öyle bir şey olabileceğini düşünüyordum. ama öyle istiyor yapacak bir şey yok.

@alice practice sonradan değişirse de sağlık olsun o kadar.

Haysev'i takip edelim bakalım biraz, belki istediği gibi bişey çıkar. Bu arada İstanbul'da böyle bir verilik kedisi olan varsa özel mesaj yoluyla iletişime geçerse sevinirim.

petarkadaş.com var bir de.örneğin istanbulda yuva arayan şu bebeler mavi gözlü duruyolar ama daha 3 aylarını tamamlamadan tam bilinmez tabi.
forum.petarkadas.com

Benim bir arkadaşımda da 3 tane yavru kedicik var, onlardan birini verebiliriz ama mavi gözlü değiller. şimdilik mavi gözlüler sanırım ama ilerde değişecek haliyle :) Arkadaşınıza anlatın kedilerde mavi göz çok fazla bulunmaz, sadece cins olanlarında olur. onu da pet shop dışında bulması zordur. yani isteği biraz tutarsız oluyor. Gene de bizde yuva arayan üç minik yavru var, düşünürse ve iyi bakabilecekse yuvalandırmaktan memnun oluruz.